RVAYET OLUNUR K

Seyyid Muhammed b. Süleyman el-Cezulî Hazretleri, abdest almak üzere bir kuyunun bäna gitti. Ve fakat, kuyudan su çekecek birey bulamad. Bir vakit, kuyunun ötesinde berisinde haline çare olacak bir cisim arad. Kuyudan yüksekçe bir mevkide, küçük bir kz çocüu vard ve hazretin mükil vaziyetini seyretmekte idi. Bulundüu yerden seslendi: "Sen kimsin?" Hazret, ismini söyledi, kendini tan etti. Küçük kz: "Yazk! Sen ki, insanlar arasnda müteber bir kimse olarak bilinirsin, fakat bir kuyudan su çekemedin!" dedi ve kuyunun bäna gelip içine tükürdü. O vakit kuyu, kayalk gözelerden fkran pnarlar gibi cötu, suyu darya kadar tät. El Cezulî de, abdestini bir güzel ald. Sonra da o küçük garip kzcäza sordu: "Yaradann äkna söyle, sen küçük bir kz çocüu iken, böyle bir mertebeye nasl kavütun?" Küçük kz: "Ben ki, çöllük ülkelerde gezerken, vahi hayvanatn eline eteine sarld, Muhammed(S.A.V.) Efendimiz'e çokca salat-u selam ede ede bu mertebeye eritim." Süleyman el Cezûli Hazretleri o vakit, Fahr-i Kâinat Efendimiz (S.A.V.) için bir salat-u selam kitab yazmaya yemin verdi. Ardndan da, cümle Muhammed(S.A.V.) ümmeti arasnda öhret bu