Vidarin hayati, ögretmenlik yaptigi okulda karistigi bir olay ve sonrasinda gelen aciga alinma karariyla altüst olmustur. Ancak asil sarsinti, eski bir kolide ailesinin 1980lerdeki yazlik evinin numarasini bulmasiyla baslar. Vidar numarayi cevirdiginde, hattin ucunda gecmisten bir ses yankilanir Uzun zaman önce ölen babasinin sesi.
17 Haziran 1986. Bir yaz günü. Bir mutfak. Bir aile. Vidar her aramada ayni güne adim atar; cocuklugunun seslerini dinler, sekiz yasindaki haline yaklasmaya calisir. Hakkinda yürütülen polis sorusturmasi ve üzerindeki baski artarken bellegin labirentlerinde ilerledikce ilerler. Sordugu sorular onu hem kendi karanligiyla hem de ailesinin sakli kalmis yaralariyla yüzlestirecektir.
Romanlariyla 30u askin ülkede okurla bulusan Alex Schulmandan, gecmisin hayaletleriyle bugünün gerceklerini birbirine dügümleyen zamansiz bir roman...
Sanki Alex Schulmanin daha önce yazdigi her sey bu romanin yolunu acmak icinmis. Kristian Ekenberg, Gefle Dagblad
Acgözlü bir okur gibi okuyorum; sonunun nasil gelecegini bilmek istiyorum. 80lerdeki o yaz gününde gercekten ne oldu Vidarin hatirlamaya dayanamadigi sey ne Tipki Schulmanin önceki romani Malma Istasyonunda oldugu gibi, kurgu zekice insa edilmis; ipuclari ustalikla yerlestiriliyor, yapi taslari tek tek ekleniyor. Oline Stig, Sydsvenskan
Alex Schulman her zamankinden daha derine, acinin merkezine iniyor. Annina Rabe, Expressen